Hoewel ik niet meer zo naar publiceren neig, schrijf ik nog veel.
Het is prettig om herinneringen neer te pennen: de kleuterklas, eerste vakanties met mijn lief, diepe droefheid in de tweede moderne c, de piano van mijn tante en de kristallen vaas op haar tafel,…

Uit die herinneringen put ik ook inspiratie voor kleine animaties.

Zelf zie ik dit filmpje als weer een stapje vooruit.
Ik probeerde om geluid en beeld meer te laten samenwerken. Ook speelde ik met het vervormen van mijn stem 🙂 En met het vervagen van het beeld met kalkpapier (alles liefst zo analoog mogelijk).

Straks kom ik weer tot een favoriet deel van het filmpjes maken: Al mijn tekenwerk verpakken en daarna schetsboeken doorbladeren om ooit neergepende ideeën op te pakken en te overwegen voor een volgend project.