Ik maak geen grote doorbraken en plant geen vlaggen op de maan. Maar ik heb geleerd om de blijdschap van kleine overwinningen te voelen. Daarom voel ik me blij.

Gisteren werkte ik een animatie af waarbij ik vertrok van een stukje dat ik ooit schreef. Het gaat om een warme herinnering, die ik probeerde te schilderen zoals ze in me huist.
In deze animatie combineer ik een vertelling met muziek die ik erbij maakte.
Dit multidisciplinaire geeft me het gevoel weer wat dichter te zijn gekomen bij mijn drang om wereldjes te maken.

Het technische deel blijft voor mij altijd het moeilijkste, maar toch ben ik blij met de vorderingen die ik maakte. Ik maakte gebruik van Stopmotion Studio, van Gimp, van Audacity en van Da Vinci Resolve. Toch hoop ik dat het manuele karakter overheersend blijft. Alles is evenwicht (en een beetje doorzetten).

De animatie kan je hier zien: