Enkele dagen geleden werkte ik mijn film af, zo-even gooide ik hem online.
Een kortfilm is geen kind, dit werpen is geen geboorte. Zelf zie ik momenteel vooral de gebreken van wat ik maakte (terwijl mijn zonen alleen maar perfect zijn).

De eerste reacties komen binnen, en dat doet goed, er groeit iets als trots.
Ik heb hier hard aan gewerkt, al weet ik hoe relatief dat is. Ik moest er niet vroeg voor uit mijn bed komen, er was geen druk, ik liep de benen niet uit mijn lijf.

Ik neem me voor om deze keer wat meer aan promotie te doen. Omdat het niet leuk is om iets te maken dat niet bekeken wordt. Sorry dus, als ik soms drammerig wordt (zo ver hoop ik het echter niet te laten komen).
Heel graag toon ik deze film weer in de Cinema in Antwerpen tijdens een Open Screen van Breedbeeld. Ik wil het tonen tijdens de kunstroute, op de Bereklauw. Mocht je iets weten, een klein vriendelijk plekje waar dit kleine project nog in past, laat het me weten: sandrine.lambert@telenet.be

Als je het filmpje nog niet zag, zou ik het heel fijn vinden als je er even tijd voor nam (voel het ook niet als een verplichting, natuurlijk).

PS: Ken je iemand die me in de toekomst (tegen betaling) kan helpen om het geluid te optimaliseren, dan hoor ik dat ook graag.