Ik vind het lastig, die notificatiedata. Dat is de dag waarop je te weten krijgt of je film al dan niet geselecteerd werd.
Achterlijk ben ik niet, ik weet dat er altijd veel meer kans is dat je project niet geselecteerd wordt. En afwijzingen horen er gewoon bij. Toch voelt een afwijzing als een vuistslag.

Niet elk festival laat stipt op de notificatiedag iets weten, dat is ook hoe het werkt. Maar ik merk wel dat ik altijd gespannen ben op die dagen. Duurt het af en toe enkele dagen langer, dan ben ik enkele dagen gespannen.

Kinderachtig! Zeker.
Maar kinderen kunnen bijleren, en ook ik hoop dat te doen. Hopelijk komt er een dag waarop mijn mindset me gewoon evenwichtig laat verder werken. Voor mezelf, om het plezier scheppend bezig te zijn. En als het gewaardeerd wordt, is dat fijn. Zo niet, dan zal ik daarom niet minder genieten van het maken.

Deze maand ontving ik twee afwijzingen, maar ook een nominatie 🙂