Papier Animé

Klein zijn we

mei 19th, 2024

Vaak droom ik daarvan: dagenlang in mijn wereldje kunnen blijven, alleen maar om aan een animatie te werken.

Ik heb geluk, ik hoef niet elke dag de baan op, naar een betaalde job, om dan afgepeigerd thuis te komen. Veel van mijn werk kan ik thuis doen, en daarna heb ik nog energie over.

Toch lukt het niet om me op één ding toe te spitsen. Altijd zijn er correcties, online cursussen, voedsel dat geplukt en verwerkt moet worden, kippen die voer willen en een hond die naar de leiband loenst.

Dus ik verzamel momenten van tekenen en schrijven, en ik kleef de streepjes piano aan elkaar.

Zo maakte ik onlangs een nieuwe clip voor Joris J Peeters (die moet nog verschijnen), en zo maakte ik ook deze animatie.

Vorige week ging ik naar de opendeurdag van Luca School of Arts in Brussel voor een rondleiding aan de richting animatie. Ik ging niet voor mezelf, maar voor mijn zoon, die ook dit pad op wil.
Nu ben ik niet het soort lullige moeder die met haar zoon in de klas wil zitten (of: ik probeer geen al te lullige moeder te zijn), maar anders zou ik me onmiddellijk inschrijven. Wat werd ik enthousiast van de uitleg, de getoonde films, het materiaal, de ruimtes,… En wat werd ik me ook weer eens bewust van mijn eigen kleinheid. Maar als het goed is, zal dat nooit veranderen, want hoe je het ook draait of keert: klein zijn we.
Circusje spelen

april 2nd, 2024

Het is paasvakantie, ik maak vakantiefoto’s.
Hier was ik gisteren. Vandaag ga ik er weer naartoe.
Hoe zalig is het om eens uit je eigen omgeving te komen. Op vakantie, tijdens het lezen van een boek, of tijdens het maken van een filmpje.
Stilte is schijn

april 1st, 2024

Dat het hier stil is, is eigenlijk een weerspiegeling van veel werk.
Behalve het dagelijkse tekenwerk voor animaties, blijf ik ook bezig met het bedenken van muziek en het verbeteren van mijn opnametechniek. Dat klinkt professioneler dan het is, ik ben een muzikant van niks. Correctie: Ik ben helemaal geen muzikant. Maar ik vind het wel leuk om zelf muziek te bedenken bij mijn beelden.

Daarnaast geef ik meer en meer workshops rond getekende animatie. Dat is altijd leuk, maar ook erg spannend. En het is niet alsof het minder spannend wordt naarmate ik meer workshops gegeven heb. Integendeel! Door er les in te geven, voel ik waar ik nog moet groeien. En wat ik nog beter moet uitleggen of overbrengen.
Ik geef fysieke workshops maar ontwikkel ook een cursus voor het afstandsonderwijs. En binnenkort hoop ik aan een videocursus te beginnen.

Volgende week geef ik twee workshops rond stop-motion in De Maekerij: https://www.demaekerij.be/
Samen reus zijn

maart 17th, 2024

Het voelt vreemd om uit deze wereld te stappen waarin ik wekenlang rondliep.
Een kromme wereld, met kleuren die vloeken als een ketellapper.
Ik hou van krom, en ik hou van ketellappers. Maar nu is het filmpje af, nu laat ik het los.
Eigen wereldjes maken

februari 22nd, 2024

Met het maken van achtergronden voor mijn filmpjes ben ik altijd wel even bezig. En dat is heerlijk! Het laat me toe om rond te lopen in een kleurrijke wereld, met scheve muren en vreemde details.
Lotte Reiniger

februari 13th, 2024

Hierbij wil ik graag een blogje besteden aan een van mijn grootste inspiratiebronnen: Lotte Reiniger. Hoewel haar werk al zo’n honderd jaar geleden ontstond, doet het voor mij nog altijd fris en hedendaags aan. En als je dan bedenkt dat al die mooie bewegingen, die zo synchroon lopen met de muziek, niet met behulp van computers gemonteerd werden, dan wordt het moeilijk te vatten.

Lotte Reiniger was is de jaren 20 echt de pionier van de silhouette animatie. Het waren de oude Chinese silhouetten die haar in haar als kind al inspireerden tot het maken van eigen zwarte uitgeknipte figuren. Zij hield ervan om hiermee schimmenspel te spelen voor haar familie. En van hieruit raakte ze dan weer gefascineerd door het grote theater. Zij werd dan ook eerst actrice, maar al gauw hertaalde ze de klassieke stukken die ze speelde, naar haar vertrouwde schimmenspel. Dit was op zich al origineel!

Het oeuvre van Lotte Reiniger is indrukwekkend, bestaande uit tientallen animatiefilms in een, in die tijd, volledig vernieuwende stijl.
Maak geluid

februari 4th, 2024

Het belang van geluid in een film of animatiefilm is niet te onderschatten.
Gisteren toonde mijn zoon me het filmpje Steamboat Willie. Ik kende het wel, maar was vergeten hoe grappig het is. Deze Walt Disney animatie uit 1928 wordt gezien als de eerst Mickey Mouse animatie. Eigenlijk klopt dat niet helemaal, er waren al eerdere animaties met deze beroemde muis geweest, maar Steamboat Willie is wel de eerste met gesynchroniseerd geluid.

In mijn kleine animaties voel ik ook heel goed aan hoe belangrijk geluid is, maar ik ben er nog erg zoekende in. Liefst zou ik bij elk filmpje gewoon een stuk op piano bedenken, maar soms voegen andere geluiden meer toe.

Ik bekijk het maar als een interessante zoektocht waarin ik ongetwijfeld nog veel zal ontdekken.
De piepkleine verdwijntruc

januari 29th, 2024

In mijn vorige bericht schreef ik al over de ultrakorte animaties waar ik momenteel aan werk. Nu, dat is natuurlijk geen “werken”, het is een wereld kiezen waar ik dan in kan verdwijnen. Gisteren maakte ik een animatie over een paardenmolen. Ik ben dol op paardenmolens! En op geel en rood.

Eerder maakte ik animaties over een woonwagen, over een bad, over een schommelstoel en over een speelgoedpiano. Allemaal onderwerpen die een vlammetje in mij doen branden. Verder op mijn lijstje staan nog: koorddansers, een beer op een bal, een man die door een ring van vuur springt,…

Gewoon wat gedroom eigenlijk, het me toe-eigenen van iets dat me doet huppelen.
Ultrakorte animaties

januari 23rd, 2024

Ik gaf me de doelstelling om per week een tweetal ultrakorte animaties, telkens voorzien van een gedichtje, te posten op mijn sociale media.
Het is wel trendy, dit soort uitdagingen, maar het helpt ook wel om geïnspireerd te blijven. Deze week maakte ik alvast drie animaties, die kan je bekijken op mijn Instagram.
Schetsboeken

januari 20th, 2024

Er is een tijd geweest waarin ik ontzettend veel in schetsboeken werkte. Alles wat ik bedacht, tekenend of schrijvend, kreeg een plaats in een schetsboek. Wat leidde tot een bonte verzameling van felgekleurde bladzijden.

Eigenlijk waren die schetsboeken toen een grote bron van inspiratie, ik putte er gedichten, verhalen, illustraties, filmpjes en muziek uit.

Daarna kwam er een tijd van meer rusteloosheid, waarin ik wel bleef tekenen, schrijven, filmpjes maken en muziek spelen, maar eerder doelgericht. Gemiste kansen eigenlijk, maar soms vind je simpelweg de rust niet.

Ik zou willen dat het terugkwam, de tijd van de schetsboeken, en het komt ook wel terug. Maar nu nog niet, denk ik.

Ondertussen blader ik er wel nog vaak in.
Ik ben niet iemand die veel bijhoudt, mijn tekeningen geef of gooi ik met gemak weg. En van alles dat in de weg staat doe ik afstand. Maar die boeken hield ik voorlopig. Gelukkig maar.